30th Apr2012

Een nieuwe gastcolumn van Marion Jansen…

by Italiaanse sfeer

Marion Jansen (43 jaar) na een tijdje heen en weer gependeld te hebben, woont zij nu in Mergo, Italië. Sinds maart, woont zij in haar ‘droomhuis’ in Le Marche. Samen met haar man begint zij hier aan een nieuw leven, als eigenaars van een B&B en appartementen. . Als gastschrijfster voor Italiaanse sfeer zal zij ons af en toe op de hoogte houden hoe ‘la bellezza dell’Italia’ bevalt.

Vergezeld door een doos vol met typisch Nederlandse kadootjes en lekkernijen zoals hagelslag, pindakaas, peperkoek en erwtensoep, die ik tijdens mijn afscheidsfeestje van collega’s heb gekregen vertrek ik eind februari definitief naar Italië. Bij aankomst in Mergo zijn de laatste restjes sneeuw aan het wegsmelten en kunnen we al buiten op het terras genieten van een heerlijke verse ‘crostata’ (vruchtentaart) om de verjaardag van Erik te vieren.

Een week lang hebben we hulp van familie en schieten we enorm op met de verbouwing, muren worden gekleurd, deuren geverfd en de vloeren worden ontdaan van de laatste resten cement. Met de ramen open en de zon in huis, zetten we de meubels op zijn plaats en begint het einde langzaam in zicht te komen. De loodgieter richt de badkamer in en achteraf zijn we erg blij dat we hem per aansluiting betalen en niet per uur. Zeker een aantal uren per werkdag gaan op aan telefoneren, kletsen en thuis lunchen. Soms zijn we hem ineens ‘even kwijt’ aan een ander klusje in de buurt. Toch hebben het wel met hem getroffen want hij levert goed werk, is vrolijk en zingt de hele dag. Als een kennis van ons komt helpen met schilderen en zij het Ave Maria meezingt met de radio staat hij stilletjes achter de deur te gebaren en te genieten…

In de fruit- en olijfboomgaard is veel schade door de sneeuwval en we moeten helaas erg veel afgebroken takken wegzagen. Een vijgenboom is in tweeën gespleten, maar we hopen dat hij dit jaar toch vruchten zal dragen na een grondige snoei. Verse vijgen smaken heerlijk met prosciutto (rauwe ham) bestrooid met enkele blaadjes basilicum en wat druppels balsamico.

Heel veel werk kan ik aan het eind van de week helaas niet meer verzetten, want ik kom met vier vingers tussen het auto portier en moet een bezoek brengen aan de ‘pronto socorso’ (eerste hulp). Tijdens het wachten op de uitslag van de foto’s krijgen we een kleine rondleiding door het oude ziekenhuis met zijn prachtige welvende plafonds. Gelukkig blijkt er niets gebroken te zijn, maar ik krijg een spalk die ik vier dagen moet dragen en een recept met wat bij nader inzien gewoon paracetamol blijkt te zijn.  We brengen de volgende dag een bezoek aan het ‘Sanitario’ om onze ziektekosten te regelen, waar we een aantal uur voor hebben uitgetrokken. We zijn verbaasd als we binnen een kwartier weer buiten staan, zo kan het dus ook in Italië.

Begin maart vertrekken we voor een aantal dagen richting Florence en rijden dwars door de Apennijnen waar nog sneeuw op de bergtoppen ligt. We overnachten op een camping, waar we overdag werkzaamheden uitvoeren. Een prachtige rit door het heuvelachtige gebied van Toscane met zijn cipressen en kleurrijke dorpjes brengt ons aan het Gardameer waar het al zomers aanvoelt, met temperaturen van rond de twintig graden. Onderweg genieten we van een heerlijk cappuccino en een panino met prosciutto, dat zelfs bij een autostop aan de snelweg erg goed smaakt.

We werken de komende dagen samen met een aantal jonge Italiaanse mannen, leggen hen met handen en voeten uit hoe je een tent moet opzetten en inrichten en wij leren weer veel Italiaanse woorden. Zij moeten erg wennen aan de typische Nederlandse broodmaaltijd tussen de middag, dus de volgende dag neemt een van hen een heerlijke koude rijstmaaltijd mee. De ‘gelateria’s’ zijn ook al weer geopend en na een lange werkdag smullen we van ons eerste Italiaanse smeuïge ijsco van dit seizoen.

Vanaf het Gardameer rijden we terug richting Mergo, onderweg langs de snelweg staan de bomen volop in bloei, witte en roze bloesem luiden de lente in, als de klok een uurtje vooruit gaat laten we de winter definitief achter ons.

groeten van Marion Jansen, B&B La Valle Verde, Mergo, Italy.

www.lavalleverde.com

info@lavalleverde.com

One Response to “Een nieuwe gastcolumn van Marion Jansen…”

  • Janet van den Hurk

    Heey Marion,
    Leuk om je column te lezen. je maakt wat mee maar volgens mij is het er super. wij komen in italie op vakantie en volgens mij liggen zij niet ver van jullie. Misschien zoeken we elkaar nog wel op :)
    Groetjes Aaan Eric.